Günəşin istiliyi necə yerə çatırsa, ulduzların son anlarında yaydığı enerji də kosmosun dərinliklərinə yol alır. Bu, sadəcə bir işıq deyil, ulduzun özünün taleyini dəyişən bir prosesdir.
Ulduzlar həyatlarının sonunda, xüsusilə də supernovalar kimi partlayışlar zamanı, inanılmaz miqdarda enerji yayır. Bu enerji, əsasən fotonlar (işıq zərrəcikləri) və neytrinolar (həddindən artıq kiçik, az təsirli zərrəciklər) şəklində, işıq sürətinə yaxın sürətlə kosmosda yayılır. Hadisənin baş verdiyi an, ulduzun nüvəsindəki elementlərin yüksək enerjili şüalanmaya çevrilməsi ilə əlaqədardır. Bu şüalanma, ulduzun qatlarını dəlib keçərək fəzaya doğru hərəkət edir.
Partlayış zamanı yaranan şok dalğaları, ulduzun materiyasını xaricə doğru itələyərək, işıqdan daha yavaş hərəkət edən hidrogen və helium kimi elementləri də özü ilə aparır. Bu, təxminən 10.000 kilometr saniyədəlik sürətlə baş verir. Bu prosesdə yaranan elementlər, gələcək ulduzların və planetlərin yaranması üçün xammal rolunu oynayır.
Beləliklə, ulduzların ölümü yeni həyatlara toxum səpir. Bu, kosmik bir dövrün əbədi təkrarıdır.
Ulduzun son nəfəsi, kosmosun sonsuzluğunda yeni hekayələr yazır.
Ulduzun supernava partlayışı zamanı yayılan enerjinin kosmik məkanda təsviri.
Neytrinolar, enerjinin böyük hissəsini daşıyır, lakin onlarla qarşılıqlı təsir etmək çətindir.