Səhər qəhvənizi içərkən düşünün — kainatın sonsuzluğunda işıqla bizə çatan hər şey, artıq keçmişin bir əks-sədası ola bilər.
Proksima Sentavr kimi ən yaxın ulduzdan gələn işığı sizə çatana qədər keçdiyi məsafə, o işıq yola çıxanda ulduzun mövcud olmaya biləcəyi ehtimalını yaradır. Bu, zamanın və məkanın qəribə bir oyunudur.
Kainatın dərinliklərindəki bu səssizlik, bizə çatana qədər milyonlarla, hətta milyardlarla il səyahət edən işıq fotonları ilə doludur. Bu işığın bizə çatdığı an, biz əslində keçmişə baxırıq — ulduzun özü artıq dəyişmiş, hətta yox olmuş ola bilər.
Bu, kainatın sonsuzluğunda bizim kiçik mövcudluğumuzun təsdiqidir. Biz zamanın və məkanın böyük toxumasının bir parçasıyıq.
Bizim üçün işıq, keçmişdən gələn bir səsdir.
Uzaq ulduzlardan gələn işıq, sonsuz kosmosda bizə yol tapır.
Hər bir ulduz işığı, bizə çatana qədər zamanın və məkanın dərinliklərində bir səyahət edir.