Hər axşam səmaya boylanıb ulduzlara baxırsan. Lakin bu cilalanmış daşlar — əslində vaxtın özü ilə oynayan işıqlardır.
Sənə bu an ulaşan ulduz işığının səyahəti milyon illər çəkib. Bu, o deməkdir ki, gördüyün ulduzların əksəriyyəti artıq yoxdur — onların işığı bizə hələ də gəlir, amma özləri yoxdur. Bu, kainatın nə qədər böyük və vaxtın nə qədər nisbi olduğunu göstərir; **400 milyarddan çox** ulduzla dolu olan qalaktikamızda hər an bir ulduz ölür, digəri doğulur.
Bu dərinliyi duymaq üçün, bax, bizim Günəşimizdən çıxan işıq Yerə cəmi **8 dəqiqəyə** çatır. Amma ən yaxın ulduz olan Alpha Centauriyə çatmağı üçün bu işıq **4 ildən çox** vaxt aparır. Bəs ən uzaq ulduzlar — onların işığı bizə bu an ulaşırsa, deməli, onlar milyard illər əvvəl mövcud olublar.
Bu, sənə kainatın sonsuzluğunda öz yerini anlamağa kömək edəcək. Hər bir ulduzun işığı bir tarixdir — keçmişin sönməmiş bir nəğməsidir.
Sən baxan hər parıltı, keçmişin bir hekayəsidir.
Uzaq ulduzların işığı, vaxtın dərinliklərindən bizə uzanır.
Gördüyümüz ulduzların əksəriyyəti artıq yoxdur — onların işığı bizə hələ də gəlir, amma özləri yoxdur.