Təsəvvür elə, Qədim Yunanıstanda bir gününü yaşayırsan. Günəş yavaş-yavaş batır, insanlar isə möhtəşəm bir tədbirə hazırlaşır.
Afina Akropolünün ətəyində, zeytun ağaclarının kölgəsində, ilk Olimpiya oyunlarının qalibləri qızıl medallarla deyil, sadəcə zeytun yarpaqlarından toxunmuş taclarla mükafatlanırdılar. Bu, sərvətin yox, əzəmətin simvolu idi.
Bu taclar, yalnız qalibə deyil, həm də Tanrıların ona verdiyi şərəfi və qüdrəti təmsil edirdi. Qədim yunanlar üçün zeytun ağacı müqəddəs sayılırdı.
Bu gün də o ruhu yaşatmaq istəyirsənsə, sadəliyin gücünə inanmalısan. Çünki bəzən ən böyük dəyər, ən sadə detallarda gizlənir.
Qızıl deyil, zeytun – əsl qəhrəmanlıq budur.
Qədim Yunanıstanda zeytun ağacının müqəddəsliyi və onunla əlaqəli rituallar.
Olimpiya oyunlarının ilk iştirakçıları qızıl və ya gümüş deyil, yalnız zeytun yarpaqlarından toxunmuş taclarla mükafatlandırılırdı. Bu, sadəliyin və əzəmətin simvolu idi.