O günlərdə, bəlkə də sən də, evində oturub gününü gözləyirdin. Lakin uzaq Hindistanda, İsgəndər kimi fatehlərin belə təəccübləndiyi döyüşçülər var idi.
Bu döyüşçülər sadəcə güclü deyildilər—onların döyüş texnikaları, səbrləri və ruhani gücləri fərqli idi. İsgəndərin ordusu, hansı ki, artıq saysız-hesabsız dövlətləri fəth etmişdi, bu opponentlər qarşısında tərəddüd etdi.
Onların müdafiə strategiyaları, sanki torpağın özündən gələn bir güc idi. İsgəndər ordusunun qüdrətli hücumları belə bu “məğlubedilməz” döyüşçülər qarşısında təsirini itirirdi, sanki zamanı yavaşlatmağı bacarırdılar.
Bu döyüşçülərin sirri nədə idi? Bu, sadəcə silahların gücü deyildi—bu, ruhun möhkəmliyi idi. Onların iradəsi, İsgəndərin ordusunu belə durdurmağa qadir idi.
Onların ruhu, sanki Hind okeanının dərinliyindən gəlirdi.
Təxəyyüldə İsgəndər Zülqərneynin Hindistanda qarşılaşdığı döyüşçülərin təsviri.
Bu döyüşçülərin müqaviməti, sadəcə fiziki güclə deyil, həm də dərin bir fəlsəfə və ruhani dayanıqlılıqla bağlı idi.