Pələng Nədir? | Növləri və Yaşayış Mühiti
Pələng (lat. Panthera tigris) – dünyanın ən tanınmış və simvolik yırtıcı məməlilərindən biridir. Bu nəhəng pişik növü həm görkəmi, həm gücü, həm də qüdrətli ovçu xüsusiyyətləri ilə insan mədəniyyətində önəmli yer tutub. Pələnglər dünya üzrə cəngəlliklərin və tropik meşələrin kralı hesab olunur və çox vaxt güc, müstəqillik, qorxmazlıq kimi keyfiyyətlərlə assosiasiya edilir.
Bu məqalədə pələngin biologiyası, yaşayış mühiti, ov vərdişləri, növlər, nəsli kəsilmək üzrə olan vəziyyət, ekosistemə təsiri və insanların pələnglə əlaqəsi kimi bütün əhəmiyyətli məqamlar aydın və səlis şəkildə izah olunacaq.

Peleng haqqinda melumat
1. Pələng: Bioloji Təsnifat
Pələng məməlilər sinfinə, pişiklər (Felidae) ailəsinə aiddir. Onun elmi adı Panthera tigris dir ki, bu da “pişiklər içində ən böyük və ən güclü” mənasını verir.
Pələngin taksonomiyası
| Taksonomik Qrup | Məlumat |
|---|---|
| Kralıq | Animalia |
| Fəlakə | Chordata |
| Sinif | Mammalia (məməlilər) |
| Sifət | Carnivora (yırtıcılar) |
| Ailə | Felidae (pişiklər) |
| Cins | Panthera |
| Növ | Panthera tigris |
Pələnglər digər pişiklər kimi yırtıcıdır, lakin böyük ölçüsü və güclü fiziki strukturu onları unikal ovçu heyvanına çevirir.

2. Fiziki Xüsusiyyətlər
Bədən quruluşu və ölçü
Pələng dünya pişikləri arasında ən böyük növlərdən biri hesab olunur. Yetkin bir pələngin çəkisi adətən 180–300 kiloqram arasında dəyişir, bəzi nəhəng erkəklər daha da artıq çəkə bilər. Bədən uzunluğu 2.5–3.5 metrə çata bilər, quyruğu isə əlavə 1 metr uzunluqdadır.
Dəri və zolaqlar
Pələngin dərisi parlaq narıncı rəngə, üzərində isə qaranlıq zolaqlara malikdir. Bu zolaqlar onun ov zamanı kamuflyajında mühüm rol oynayır – çalılar və uzun otlar arasında ovunu gizlətmək üçün ideal mexanizmdir. Pələngin zolaq nümunəsi hər fərd üçün unikaldır, yəni iki pələngdə eynilə eyni zolaqlar yoxdur.
Ağız və dişlər
Pələnglərin diş strukturu xüsusi ovçuluq ehtiyaclarına uyğun inkişaf edib. Onların it dişləri çox güclüdür və boyu 7 sm–ə qədər çata bilər. Bu dişlər ovunu tez və effektiv şəkildə öldürmək üçün istifadə olunur.
Göz və eşitmə
Pələngin gecə görmə qabiliyyəti əladır – bu xüsusiyyətcə gecə ovçuluğuna uyğunlaşmışdır. Onlar həmçinin çox inkişaf etmiş eşitmə və iybilmə duyğularına malikdirlər.
3. Pələngin Yaşadığı Yerlər və Habitat
Əsas yaşayış mühiti
Pələnglər əsasən Asiya qitəsində yaşayırlar. Onlar müxtəlif ətraf mühit şəraitlərinə uyğunlaşmışlar:
- Tropik yağış meşələri
- Qurumuş cəngəlliklər
- Palçıqlı bataqlıqlar
- Çay kənarları və savannalar
- Dağ meşələri
Hər bir habitat pələngə ovçuluq, gizlənmək və su mənbələrinə yaxın olmaq üçün əlverişli şərait yaradır.
Coğrafi bölgü
Tarixən pələngin yayılma sahəsi çox geniş olmuşdur – Hindistan, Rusiya Sibir bölgəsi, Cənub-Şərqi Asiya ölkələri, Çin, Nepal, Banqladeş və İndoneziyanın bəzi hissələri pələngin təbii yaşayış yerləri olmuşdur. Lakin son yüz il ərzində bu ərazilərin çoxunda pələnglərin sayı kəskin azalmışdır.
Su və isti şərait
Pələnglər su sevən heyvanlardır. Onlar isti havalarda çaylarda, göllərdə və bataqlıqlarda vaxt keçirməyi sevirlər – bu, onları həm soyutmaq, həm də ov üçün əlverişli mühit yaratmaq üçün əla vasitədir.
4. Pələngin Davranışı və Ovçuluq Strateqiyası
Ovçuluq üsulu
Pələnglər daha çox tək ovçulardırlar və gecə aktivi üstünlük verirlər. Onların ovçuluq texnikası incə planlaşdırmaya əsaslanır:
- Gizlənmə: Pələng öz zolaqlı dərisi ilə bitki örtüyü arasında çox yaxşı gizlənə bilir.
- Səssiz yanaşma: Ovuna yaxınlaşarkən ən kiçik səsləri belə səssizləşdirir.
- Ani hücum: Qısa məsafədən sürətli zərbə ilə qurbanını yaxalayır və iti dişləri ilə boğazını sancaraq öldürür.
Ov predmetləri
Pələnglər böyük məməliləri ovlayırlar. Ən çox rast gəlinən ovları:
- Maral
- Bibər
- Su öküzü
- Kaban
- Geyik növləri
Pələnglər həmçinin balıq, sürünənlər və quşlarla da qidalanırlar. Ovun ölçüsündən asılı olaraq, pələng bir ovunu bir neçə gün yeyə bilər.
Ov sahəsinin qorunması
Pələnglər öz ərazilərini digər yırtıcılardan qorumaq üçün markalanmış yerlərdən istifadə edirlər. Bu, əsasən sidiklə və dərin pəncələri ilə torpağa qazdıqları işarələrlə olur.
5. Pələngin Reproduksiyası və Həyat Dövrü
Cütləşmə və doğum
Pələnglər adətən illik cütləşmə dövrünə malik deyil; onlar il ərzində cütləşə bilərlər. Dişi pələng təxminən 95–112 gün hamilə qalır və sonra 2–4 bala doğur.
Balaların gözləri doğulduqdan sonra bir neçə həftə bağlı olur və ana pələng onları qorumaq üçün ətraf mühiti ciddi nəzarətdə saxlayır. Təxminən iki yaşında balalar müstəqil ovçuluğa başlayırlar.
Həyat müddəti
Vəhşi təbiətdə pələnglərin orta həyat müddəti 10–15 il civarındadır. Qapalı məkanlarda, məsələn zooloji bağlarda isə bu müddət 15–20 il və daha çox ola bilər.
6. Pələngin Növləri və Alt Növlər
Pələngin bir neçə alt növü mövcud olmuşdur, lakin bəziləri artıq nəsli tükənmiş hesab olunur. Bugünkü gündə aşkar edilmiş və təhlükə altında olan pələng alt növlərinə aşağıdakılar daxildir:
Əsas pələng alt növləri
- Bengal pələngi: Hindistan və Banqladeşdə geniş yayılıb.
- Sibir pələngi: Rusiyanın şimal bölgələrində yaşayır, dünyanın ən böyük pələng alt növüdür.
- Indoneziya pələngi (Sumatra pələngi): Kiçik ölçüyə malikdir və əsasən Sumatra adasında rast gəlinir.
- Çin pələngi: Son illərdə çox az sayda görünsə də, hələ də elmdə qeyd olunur.
Hər alt növün genetik xüsusiyyətləri, təbiət mühiti və davranış modelləri az‑çox fərqlidir.
7. Pələng və İnsanlar: Tarix və Mədəniyyət
Simvolik məna
Pələng qədim dövrlərdən bəri insanlar üçün güc, cəsarət və qorxmazlıq rəmzi olaraq görülmüşdür. Hindistanda və Çində pələng milli motivlərdə, rəsm sənətində və xalq nağıllarında tez‑tez əsas qəhrəman kimi təsvir olunur.
Ovçuluq və pələng dərisi ticarəti
Tarixi boyunca insanlar pələngləri ovlayaraq dərilərini, sümüklərini satıblar. Bu, xüsusilə 19‑cu və 20‑ci əsrlərdə pələng populyasiyalarının azalmasının əsas səbəblərindən biri olub.
Zooloji bağlar və təbiətin qorunması
Bugünkü gündə bir çox ölkələr pələngləri zooloji bağlarda, qorunan ərazilərdə saxlayır və onların nəsli kəsilməməsi üçün proqramlar həyata keçirirlər.
8. Pələngin Ekosistemdə Rolu
Pələng təkcə güclü yırtıcı deyil, eyni zamanda ekosistemdə vacib rola malikdir:
Ov‑qida zənciri tarazlığı
Pələnglərin ov vərdişləri sayəsində yabanı heyvan populyasiyaları nəzarət altında saxlanılır, bu da bitki örtüyünün qorunmasına və təbii tarazlığın saxlanmasına kömək edir.
Biomüxtəlifliyin qorunması
Pələnglər, yaşayış mühitlərini qorumaq üçün böyük ərazilərə ehtiyac duyduqları üçün, onların qorunması bütün biomüxtəlifliyin qorunmasına dəstək verir.
9. Pələngin Təhlükə Vəziyyəti və Qorunma Proqramları
Nəsli kəsilmək üzrə təhlükə
Təəssüf ki, pələnglər hal‑hazırda təhlükə altında olan heyvanlar siyahısındadır. Onların sayının azalmasının əsas səbəbləri:
- Yaşayış yerlərinin məhv edilməsi
- Ovçuluq və qeyri‑qanuni ticarət
- İnsan‑heyvan toqquşmaları
Bugünkü gündə pələnglər üçün qorunma layihələri həyata keçirilir, çoxlu qoruqlar yaradılıb və beynəlxalq səviyyədə onların nəsli kəsilməməsi üçün əməkdaşlıqlar mövcuddur.







